- خواستن
اگر براستي كسي به چيزي يا كسي علاقه داشته باشد، چيزي بمراتب بيش از به زبان آوردن، بروز خواهدداد. سختيها و ناملايماتِ روزگار براي يك خواستارِ واقعي، خللي در اراده اش بوجودنمي آورد. آن كسِ كه طالبِ راستينِ چيزي باشد، همچون عاشقي است كه تا پاي جان و حتّي پس از گذر از مرزِ آبرو، تلاش مي كند و جز با واپس كشي معشوق دست برنمي دارد كه در چنين شرايطي نيز حتّي ممكن است مجنون شود. آري اراده ناشي از عشق بسي والاتر از عزمِ ناشي از عقل و تدبير است. عشقِ واقعي تنها مركبي است كه در بيابانِ خشك و بي آب و علفِ نامردميها، خسته و وامانده نمي شود و سوارِ عاشقش را فرودنمي آورد. درحاليكه اراده هرچقدرهم استوار و محكم باشد، هنگامي كه صرفاً مبتني بر محاسباتِ عقلي و قياسهاي محيطي باشد، در گذرِ مصائبِ روزگار و ناكاميهاي آن، همچون الاغي در گل مي ماند و نه تنها سوارش را فرود آورده بلكه براي خروج از آن، خود نيز نيازمندِ كمك احمقاني همچون خودش خواهدبود!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر